نقش استعمار در پيدايش وهابيت  

 هم امريكا و صهيونيسم و غرب و هم سران وهابي كشورهاي عربي آگاهند كه تنها خطري كه "ثروت و قدرت " نامشروع و اهداف استعماري و ظالمانه آنها را در مقابل مستضعفين جهان تهديد مي كند، موج اسلام خواهي مردم جهان است كه الگوي فكري و سياسي خود را از عقايد و تجارب منطبق بر ظلم ستيزي و عدالت طلبي يگانه مذهب رهائي بخش اسلام يعني "شيعه " كسب مي كند.
لذا آنها با تشكيل يك مثلث شوم كه داراي ابزار مشترك " قدرت،مذهب و ثروت " هستند، در صدد هستند تا با مقابله با اصل اين آرمانخواهي شيعه كه ريشه در " مهدويت " و "اعتقاد به ظهور منجي عالم، مهدي موعود-عج " دارد، و با شناخت از علائمي كه براي اين روز موعود در روايات شيعه بيان شده است، از گسترش اين فرهنگ در افكارعمومي ساير مردم جهان كه باعث اضمحلال قدرت و هيمنه آنها خواهد شد،جلوگيري كنند؛ و در اين بين نقش "وهابيت " كه داراي انگيزه هاي مذهبي و مادي است، قابل تامل و توجه به نظر مي رسد.
فرهنگ شيعه كه در سه عنصر "انتظار"و"شهادت"و"ولايت پذيري" خلاصه مي شود، به اهميت قدرت شيعيان پي برده و لذا همواره با حمايت و تحريك پنهان "وهابيت "، سعي درمهار قدرتي دارند كه انقلاب اسلامي ايران نماد مسلم آن است.

نتیجه نهایى : وهابیون با درک نادرست از مفهوم بدعت و شرک سایر فرقه مسلمین را مطرود دانسته واعمال آنها را تخطئه مى کنند و حال آنکه خود به اعمالى روى آورده اند که مورد آن کامل بدعت محسوب شده و تخلف از سیره قطعى پیامبر (ص) و اولیاء الهى مى باشد و همانطور که در طول تاریخ نیز نشان داده شده، اگر نبود پشتوانه سیاسى این فرقه، این تفکرات در میان جوامع اسلامى هیچگونه جایگاهى نداشتند.