تاریخی فرهنگی قرآنی 1

 سایت جدید : تاریخی فرهنگی قرآنی

m5736z

blog.ir.

 بسم الله الرحمن الرحیم

به‌راستى ما کیستیم و حقیقت هستى ما چیست؟ هدف از ایجاد ما چه بوده است و براى ایفاى چه نقشى در جهان آفریده شده‌ایم؟ چه ظرفیّت‌هایى براى ایفاى آن نقش در وجود ما به ودیعت نهاده شده است و چه توانایى‌هایى براى نیل به آن هدف در ما تعبیه شده و نهفته است؟
هدف ما در زندگى چه باید باشد و با نیل به چه چیزى به کامیابى و کمال دست مى‌یابیم و در زندگى خود انسانى موفّق و سعادتمند خواهیم بود؟

فرصت کوتاه و جایگزین‌ناپذیر عمر را چگونه باید صرف کنیم و زمان و توان خود را چگونه باید برنامه‌ریزى و سازماندهى کنیم تا بهترین و شایسته‌ترین بهره را از عمر برده باشیم؟
مطرح بودن پرسش‌هاى فوق در ذهن انسان و یافتن پاسخ درخور و درست براى آنها، و در پى آن، پرداختن به شکوفاسازى استعدادها و فعلیّت بخشیدن به ظرفیّت‌هاى بالقوّه و پنهان وجود خود، و برنامه‌ریزى، سازماندهى و به‌کارگیرى توانایى‌هاى مزبور در جهت نیل به هدف زندگى و در راستاى دستیابى به کمال و سعادت، شرط حیات متعالى و انسانى است و حیاتى‌ترین امر در زندگى هر انسان آگاه و خردمند به‌شمار مى‌رود.
پیراستن وجود و زندگى خود از آنچه انسان را از نیل به کمال و سعادت باز مى‌دارد و آراستن آن به آنچه لازمه‌ى دستیابى او به تعالى و کامیابى است، خودسازى یا تزکیه و تهذیب نامیده مى‌شود؛ و بر اساس آنچه گفته شد، ضرورى‌ترین و حیاتى‌ترین مسئله در زندگى هر شخص دانا و خردمند است.
در محضر صحیفه سجادیه
دعا، طلبکاری بنده از خدایش نیست اجابت دعا، بدهکاری خداوند به مخلوقاتش نیست دست دعا، فقط گیرنده خواسته ها و آرزوهای بی شمار انسان نیست دعا فقط خواستن و دریافت کردن نیست دعا پناه بردن بنده نیازمند به خالق بی نیاز است. دعا اعتراف به فقر و احتیاج و ضعف بنده به درگاه خالق غنی و بی نیاز است. دعا آموزش روش بندگی به درگاه معبود یگانه است. و صحیفه سجادیه «نیایش نامه» مکتوب امام زین العابدین برای نشان دادن این روش بندگی و خود نگه داری در طوفان رفاه طلبی و دنیازدگی هاست

و صحیفه سجادیه دعایی فریادگونه برای ساختن انسانی تهذیب نفس شده و خداجو برای مبارزه با ظلم و ستم است. و به یاری خداوند برآنیم تا با بهره گیری از کلمات و فرازهای نورانی این «نیایش نامه» خود را به زیور بندگی حقیقی بیاراییم؛ باشد تا همراهمان باشید. ان شاءالله 

در محضر صحیفه: ۱ درخواست عاقبت بخیری
همه نگرانیم این است که سرمایه عمرم، در چه حالی به پایان میرسد آیا زمانی به پایان میرسد که در زمرهء بندگان شایسته خدا هستم؟ آیا پیمانه عمرم زمانی به پایان میرسد که خداوند از من راضی است و عاقبت بخیر میشوم؟ یا اینکه نام من در پایان این پیمانه جزو کسانی است که بیراهه رفتند و گمان کردند به سوی سعادت و خوشبختی گام برمیدارند؟ خداوندا تو قلم در دست داری و هرچه را بخواهی محو و هرچه را بخواهی ثبت و اثبات میکنی پس نام مرا در گروه سعادتمندان و عاقبت بخیران بنویس و توبه ای نصیبم کن تا شایسته این نوشتن باشم
در محضر صحیفه: دعای یازدهم - ۲
یا مَنْ ذِکرُهُ شَرَفٌ لِلذّاکِرین
ای خدایی که وقتی یادش بر زبان و قلب و اعمالم جاری میشود به من شرافت و بزرگی می بخشد ای خدایی که بزرگی و شرافتم و بلندمرتبه شدنم تنها در گرو یاد و نام اوست ای خدایی که قلبم چنان مملو از یاد و نام اوست که بی اختیار اعضاء و جوارحم نیز طبق فرمان او  حرکت میکنند و زبانم جز به نام او در دهانم نمی گردد
در محضر صحیفه: ۳ یا مَن شُکُره ُ فَوزُ لِلشاکِرین
ای خدایی که اگر شکرش را آنچنان که باید به جا آورم برایم بزرگترین پیروزی است خدایا چگونه شکر این همه نعمت را به جا آورم در حالیکه هر لحظه و هر ساعت نعمتی از پس نعمتی به من میرسد خدایا شکر حقیقی را به من بیاموز تا راه رسیدنم به پیروزی دنیا و نجات آخرت باشد خداوندا این فهم و شناخت را به من ارزانی کن تا نعمتهای تو را بشناسم و این توانایی را به من عطا کن تا نعمتهایت را در همان جهتی که داده ای مصرف کنم شاید اینگونه جزو شاکران قرار گیرم و به فوز دنیا و آخرت دست یابم
در محضر صحیفه: دعای یازدهم - فراز اول - ۴
و یا مَنْ طاٰعَتُة نَجاةً ِلِلمُطیعین
ای خدایی که اطاعت از او مایه نجات است برای کسی که از او اطاعت میکند خدایا اگر همیشه و در همه حال به یاد تو باشم و در هنگام پیش آمد گناه، یاد تو مانع من در انجام آن باشد و  یاد تو عمل خیر مرا خالص گرداند و اگر این قدرت را بیابم که نعمتهایت را در جای خود مصرف کنم آنگاه بنده خوب و مطیع تو خواهم بود و می توانم به نجات و عاقبت نیکو امیدوار باشم پس در این راه یاریم کن که شرف و بزرگی مخصوص توست
 دعای یازدهم - فراز اول - ۵ صل ِعَلیٰ مُ‍حَمدٍ وَ آلهِ وَ اشْغَلْ قُلُوبَنا بِذِکْرِکَ عَنْ کُلِ ذِکْرٍ
خدایا قلبهای ما را با ذکر و توجه به خودت از هر گونه فکر و یادی تهی فرما خدایا آنچه واسطه میان من و استجابت دعای من است، درود بر محمد(ص) و خاندان پاک اوست پس به حق این خاندان پاک از تو میخواهم: ظرف خالی قلبم را با یاد خودت پر کنی تا دیگران آن را از لغو و بیهودگی پر نکنند خدایا اگر شغل و حرفه و تخصص قلب من، ذکر تو باشد دیگر چگونه با فکری عبث و بیهوده پر خواهد شد؟  آنگاه هیچ غمی و هیچ تشویشی و هیچ اندوهی نمی تواند مرا مضطرب کند خداوندا فقط تو میتوانی افکار و یادهای بیهوده ای که بر قلبم هجوم می آورند را از من دور کنی. به حق محمد و آل محمد
در محضر صحیفه: دعای یازدهم - فراز اول _ ۶ و اَلْسِنَتِنا بِشُکْرِکَ عَنْ کُلِ شُکرٍ
خدایا زبانهای ما را با مشغول کردن به شکر خود از سپاس گویی دیگران بازدار الها اعتراف میکنم زبانم از هر که تشکر کرد در حقیقت شکرگزار تو بود چون هر کس به من خیری رسانید یا گرهی از مشکلم گشود یا سروری به قلبم وارد کرد  واسطهء فیض تو بود و از نعمتها و اسباب تو بهره برد پس خداوندا مراقبم باش تا زبان شکر گزاری ام، به تملق از مردم مبدل نشود و به زبانم بیاموز که با دغدغه تشکر از تو؛ از هرچه غیر تو است، باز بماند حتی آن زمان که از بندگانی که واسطه فیض تو هستند تشکر میکند
در محضر صحیفه: دعای یازدهم - فراز اول _ ۷
و َجَوٰارِحَنٰا بِطاعَتِکَ عَنْ کُلِ طاٰعَةٍ
و خدایا اعضاء و جوارح ما را  به سبب اشتغال به طاعت خود از هر طاعتی منصرف کن نهایت بندگی این است که همه اعضای بدنم از تو اطاعت کنند دستانم حرکتی نکنند که خشم تو را برانگیزد پاهایم جایی نروند که تو کراهت داری چشمانم نبیینند آنچه را نمی پسندی  گوشهایم نشنوند آنچه را نام تو در آن برده نمی شود و… پس خدایا به من بیاموز هر چه را که اطاعت توست و بازدار از هر آنچه خلاف اطاعت توست به حق محمد و آل محمد
در محضر صحیفه: دعای یازدهم - فراز اول _ ۸
خدایا به محمد و آل پاکش سوگند که من برای رفتن در مسیر بندگی تو  و همسو شدن با «یسبح لله ما فی السماوات والارض» که همه آنچه در آسمان و زمین است تسبیح گوی تو هستند.  که مسیر عاقبت بخیری من است به اشتغال قلبم به ذکر تو؛ حتی به قدر دور کردن «یادهای بیهوده» از آن و مشغول شدن زبانم به شکر تو؛ حتی به اندازه اینکه تملق در تشکر از دیگران نداشته باشد و مشغول بودن اعضا و جوارح جسمم به طاعت تو؛ حتی به اندازه اینکه اطاعت بیهوده از دیگران نداشته باشم نیازمندم پس اجابتم کن که تنها تویی که میتوانی

دعای یازدهم- فراز دوم _ ۹
فاِن قَدٓرتَ لَنا فَراغََا مِن شُغلٍ، فَاجعَلهُ فَراغَ سَلامة
پس ای خدا اگر برای ما زمان فراغتی از کارها تقدیر فرمودی، در آن فراغت ما را سالم و محفوظ بدار زیرا؛ ممکن است «قلب» من به ذکر؛ و «زبان» من به شکر؛ و « جوارح» من به طاعت خداوند؛ مشغول نشود. شاید در زندگی من اوقات فراغتی وجود داشته باشد، اما از آن بهره ای نمی گیرم. خدایا میدانم که این اوقات جز از سر لطف و رحمت تو نیست تا در آن به عمل نیکی رو آورم و یا آمادگی برای شغل و کار و تکلیف بعد بیابم پس خداوندا این استراحت و فراغت را که میتواند دامگاه شیطان باشد تا در آن مرا به گناه آلوده کند؛ برایم سالم و ایمن از غفلت قرار ده، تا به بیهودگی نگذرانم.
در محضر صحیفه - دعای یازدهم - فراز دوم _۱۰
لا تُدرِکُنا فیهِ تَبِعة، و لا تُلحِقُنا فیهِ سَأٰمَةُ
خدایا در آن اوقات فراغت ابدا ناگواری و رنج و ملالی به ما نرسد گاهی گمان میکنم، فراغت یعنی بی خیالی و آسودگی. گاهی کسی میگوید، استراحت و باری به هر جهت بودن خداوندا! اگر اوقات فراغتم به گناه هم آلوده نشود؛ اما بیهوده بگذرد؛ به بطالت و تهی شدن بگذرد؛ من کسل میشوم و خسته و ملول خداوندا! گاهی گناه یا بطالت و وقت گذرانی های بیهوده و خستگی و کسالت می شود تبعات بیکاری و فراغت من خدایا کاری کن که فراغتم برایم شادی بخش و نشاط آور باشد به من بیاموز تا در آن، استراحتی همراه با عافیت و عاقبت بخیری را دنبال کنم تا خسته و ملول و غافل نگردم حتی اگر به طاعت و عبادت تو نمی پردازم
 دعای یازدهم - فراز دوم _۱۱
حتی یَنصَرفُ عَنٓا کُتّابُ سَیِئاتِنا خالِیةٍ مِن ذِکرِ سَیِئاتناِ و یَتَوَلّیٰ کُتّابُ الحَسَناتِ عَنّا مَسروُرینَ بِما کـتَبوا مِن حَسَناتِنا
تا فرشتگان مأمور نوشتن گناهان، گناهی نباشد تا در نامه عمل ما ثبت کنند، اما فرشتگان ثبت اعمال حسنه، از نوشتن اعمال نیک ما، خشنود و شادمان از ما جدا شوند. چقدر حالات و سرنوشت من در فرشتگانی که گناه یا حسنات مرا مینویسند اثر دارد خدایا نمی دانستم که آنان هنگام ثبت گناه، نگران و هنگام ثبت نیکی هایم شاد میشوند. پس خدایا اوقات فراغتم آنچنان سالم و بدون آفت باشد، تا فرشتگانی که گناهان مرا مینویسند با کارنامه ای خالی، از من فاصله بگیرند. خدایا! کاری کن تا در اوقات فراغتم، اگر طاعت و عبادت نمی کنم، لااقل گناهی مرتکب نشوم.  خدای خوبم! آنچنان کن تا کارنامه ام پر باشد از خوبیها و نیکی ها؛ تا شاید شادی این کاتبان در من اثر کند، آنگاه که با خوشحالی، نامه مرا بالا میبرند. و خدایا من چقدر به توجه تو  نیازمندم برای عاقبت بخیر شدن.

 دعای یازدهم - پایان فراز دوم _۱۲  خداوندا! گاهی حکایت افکار بیهوده، مثل حرفهای بیهوده میشود و تمام فضای قلب و ذهنم را مشغول میکند. قلبم میشود مثل دروازه ای بی نگهبان که هر دم فکری می آید و فکری می رود. مخصوصا زمانی که فراغتی  دست میدهد‌‌. تبعات این افکار، همیشه دامنگیر من است و میتواند زمینه آلوده شدن به گناهم را فراهم کند. غیبت، تهمت، دروغ، لهو و لعب و … و من نیازمند آنم تا قفلی بر دروازه قلبم نصب کنم. خدایا میدانم که تنها راه، این است که بزرگ شوم؛ تا حدی که افکار و اعمال بیهوده را در شأن خود ندانم و شرافتم را ارزان نفروشم. و راز این بزرگ شدن و نجات یافتن از این نگرانیها فقط در این است که: با «یاد تو» و «اطاعت» از فرامین تو و «شکر» نعمتهای تو؛ خود را شریف و ارزشمند کنم.  خدایا آیا مرا در این راه یاری میکنی؟   

فراز سوم _۱۳   و اِذَا انْقَضَتْ اَیّامُ حَیاتِنا وَ تَصَرَّمَتْ مُدَدُ اَعْمارِنا، وَ اسْتَحْضَرَتْنا دَعوَتُکَ الَتی لابُدَّ مِنْها وَ مِن اِجابَتِها…
خدایا اگر ایام زندگی و مدت عمر ما سپری شد و تو ما را احضار فرمودی که ما گریزی از اصل احضار و اجابت آن نداریم… خدایا البته «مرگ» را چاره ای نیست مرگ دعوتی است که همه عالم از اجابتش ناچارند زمان و مکانش دست کسی نیست اما این منت توست بر بندگانت که اجازه داده ای، چگونگی و حالت مرگشان را از تو درخواست کنند؛

پس به لطف این انعام تو، به خود اجازه میدهم ای خدای بزرگ و توانا و مهربان، که همه خواسته های پیشینم از سالم بودن ایام فراغت و شادی کاتبان عمل در نوشتن اعمال نیک و شرافت یافتنم در ذکر تو و به جا آوردن شکر نعمتهایت را آغازی قرار دهم، تا درخواست عاقبت بخیری را که لطف بزرگی برای هنگام «مرگم» می باشد، از تو داشته باشم خوشا به حال آنان که پایان خوشی داشته باشند و بهنگام ملاقات با خداوند با «قلب سلیم» به محضر دوست شرفیاب شوند... چقدر این لحظه با شکوه و زیباست... پس خدایا از تو میخواهمش…
 دعای یازدهم - فراز سوم _۱۴ فصَلِّ عَلیٰ مُحَمَدٍ وَ اٰلِه، وَ جْعَلْ خِتامَ مٰا تُحْصٖی عَلَیْنا کَتَبَةُ اَعْمٰالِنا تَوْبَةً مَقْبُولَةً
پس بر محمد و آل او درود فرست و آخرین عمل ما را که کاتبان اعمالمان می نویسند «توبه ای» پذیرفته قرار ده. من، ساخته شده از تمامی حالات و نقشهایی هستم که در دوران عمر، ایفا کردم. من، تک تک رفتارها و گفتارهایم هستم من، تک تک حرکات و سکناتم هستم و این «من» روزی باید دعوت خدایش را لبیک بگوید و جز این چاره ای ندارد. ای خدای «من»؛ این ساخته و پرداخته شدهء اعمال و رفتار گذشته، تو را به حق، تنها سرمایه اش، محمد و خاندان پاک او، سوگند میدهد تا همیشه او را در پیمودن صراط مستقیم یاری کنی. تا پیش از «مرگ» با توبه ای که مورد قبول تو باشد؛ نویسندگان اعمالش را مسرور کند. خدای خوبم، یاریم کن تا اعمالم به گونه ای باشند که پیش از اجابت دعوتت، لیاقت این توبه و بخشش تو را داشته باشم

دعای یازدهم - فراز سوم _ ۱۵
لا تُوقِفُناهٰا بَعْدُهٰا عَلٰی ذَنْبٍ اجْتَرَحْنٰاهُ، وَل لٰا مَعْصٖیةٍ اقْتَرَفْنٰاهٰا
خداوندا به گونه ای توبه ما را بپذیر که بعد از آن دیگر ما را در موقف گناهی که قبلا مرتکب شده ایم و نافرمانی که از ما صادر شده است نگاه نداری خداوندا، از تو درخواست دارم؛  پس از توبه ی مقبول در دنیا در آخرت شرمگینم نکنی و مرا به گناهانی که در دنیا مرتکب شده ام، آگاه نسازی یا ستار العیوب، من به پرده پوشی ات در همه حال نیازمندم در دنیا و بخصوص در آخرت که روز آشکار شدن باطنهاست خداوندا این بنده کوچکت در دنیا آبرویی از کسی نریخت و گناه کسی را در بین مردم آشکار نساخت پس مهربان خدایم پوشاننده گناهانم باش در دنیا و آخرت؛ به حق آبرومندان درگاهت محمد و آل پاکش

دعای یازدهم - پایان فراز سوم _ ۱۶ خداوندا میدانم بر بندگانت، مرگ را پذیرش دعوت خود قرار داده ای و پایان زندگی دنیا را به حیات آخرت وصل نموده ای و میدانم که تک تک اعمال و رفتارم از نیک و بد را فرشتگانی که بر من مأمور ساخته ای مینویسند و می شود آخرین عملی که از من می نویسند گناهی باشد که با آن تو را ملاقات کنم غیبتی، تهمتی، شهوتی و یا ..‌. خدای خوبم من نیازمند توبه و بازگشتی به سوی تو هستم که آخرین چیزی باشد که برایم می نویسند. تا پس از آن دیگر جز عمل صالح و دوری از گناه در نامه عملم ثبت نشود  توبه ای خالص و بی بازگشت به گناه خداوندا و اینگونه عاقبتم را به نیکی ختم کن ای حضرت رحیم و ای  پذیرنده توبه و پوشاننده گناه
در محضر صحیفه: دعای یازدهم - فراز چهارم _ ۱۷
و لٰا تَکْشِفْ عَنّٰا سِتْرًا سَتَرْتَهُ عَلٰی رُئُوسِ الْاَشْهٰادِ یَوْمَ تَبْلُو اَخْبٰارَ عِبٰادِک
خداوندا در آن روز که به حساب بندگانت رسیدگی میکنی پرده ای را که بر گناهانمان کشیده ای و آنها را از دید دیگران مستور داشته ای برنگیر. شنیده ام انسان هر گونه زندگی کند محشور میشود شنیده ام قیامت زمان ظهور واقعیت هاست و تمام رنگ و لعاب های دروغین نابود میشوند شنیده ام در آن روز همه این واقعیت آشکار را درمیابند که آنچه دریافت میکنند تبلور زندگی دنیوی شان است خداوندا برای اینکه در آخرت «علی رئوس الاشهاد» در برابر دیدگان همگان، پرده از گناهانم بر نگیری و مجازاتم نکنی به من بیاموز که در دنیا چگونه باید زندگی کنم؟ خداوندا آیا اینکه با بندگانت سخت گیر نباشم کافی است؟ آیا اینکه در رفتار با بندگانت باگذشت باشم، کافی است؟ آیا اینکه در معاشرت با آنان خوش بین باشم، کافی است؟ آیا اینکه در دنیا پرده دری و هتاکی نکنم و اسرار بندگانت را فاش نکنم، کافی است؟
در محضر صحیفه: دعای یازدهم - فراز چهارم _ ۱۸ خداوندا من به پرده پوشی تو در روز آشکار شدن باطنها نیازمندم و میدانم هیچ چیز نزد تو  مبغوض تر از فاش کردن و رسوا کردن اسرار بندگانت نیست خدای خوبم این بنده ات، هرگز کسی را رسوا نکرد هرگز آبرویی از کسی نریخت ظلم و سخت گیری بر بندگانت روا نداشت پس آیا با من، با رحمت و مغفرت ملاقات خواهی کرد؟ پس آیا با پردهء محبتت مرا مستور خواهی نمود؟  خداوندا از تو میخواهم تا خودم را عهده دار رسیدگی به پرونده اعمالم قرار دهی تا کسی بر اسرارم آگاه نشود همانگونه که در دنیا پرده پوش بندگانت بودم و کسی را به اسرارشان آگاه نساختم
 در محضر صحیفه: دعای یازدهم - فراز پنجم _ ۱۹   انَّکَ رَحیٖمٌ بِمَنْ دَعٰاکَ وَ مُسْتَجیٖبٌ لِمَنْ نٰادٰاکَ   خداوندا، اینها را از تو میخواهم، زیرا:  تو نسبت به کسی که تو را بخواند، مهربانی  و نسبت به کسی که تو را به فریاد طلبد، اجابت کننده ای خدایا تو را خواندم؛ بااخلاص و از صمیم قلب و با انقطاع از غیر تو و اقرار میکنم که همه چیز و همه کس، جز تو، واسطه اند و میدانم که مؤثر حقیقی تو هستی و رحمت تو تخلف ناپذیر است و وعده ات راست و درست «هرگاه بندگانم مرا بخوانند، به آنان نزدیکم و اجابتشان میکنم» تو را میخوانم، خواندن کسی که جز به «رحمت خاص» تو امید ندارد و با امید به تو، جز به اجابت دعایش نمی اندیشد
در محضر صحیفه: پایان دعای یازدهم _ ۲۰
عاقبت بخیری انسان، در گرو رفتارها و سبک زندگی اوست. هر پایان نیکویی، نیاز به آغازی نیکو دارد. پایه و اساس رفتاری و عملی انسان باید بر سه اصل استوار باشد ذکر خداوند در همه حال و هر عمل و گفتار شکر خداوند در به جا مصرف کردن نعمتهایش و اطاعت از فرامین خداوند با اعضا و جوارح در حقیقت تعریف یک سبک زندگی برای کل وجود انسان:  خدایی بودن در همه حال، فراغت، فعالیت، تفریح و...

کمترین حد رفتاری انسان باید این باشد که اگر مشغول ذکر و طاعت نیست، مشغول گناه نباشد و بهترین هدیه ای که انسان میتواند از خداوند دریافت کند؛ توبه ای است قبل از مرگ که نجات دنیا و آخرتش در آن باشد و پس از آن دیگر گناه را تکرار نکند تا ان شاءالله مورد رحمت خاص خداوند قرار بگیرد و در قیامت که روز آشکار شدن باطنهاست؛ پرده پوشی و ستر خداوند شامل حالش شود و رحمت خداوند او را در بر بگیرد  آری در همه احوالات، نباید از رحمت خداوند ناامید شد و باور داشت که در هر لحظه میتوان در صف عاقبت بخیران و نیکو آخرتان قرار گرفت و رحمتی وسعت کل شئ

دعای هفتم (دعا هنگام مهمات و سختی ها)
اگر آسمان و زمین بر روی بنده ای بسته شده باشد ولی آن بنده تقوا داشته باشد، خدای تعالی برای او از همان محیط به هم دوخته شده، راه خروجی باز میکند (علی علیه السلام) طبیعت حیات و‌ زندگی، با سختیها و پیش آمد های ناگوار آمیخته شده است؛ و این چگونگی برخورد ما با مصائب و سختیهاست که‌ آنها را آسان و یا دشوار میکند. و همه میدانیم که: همه چیز در قبضه قدرت خداست و بدون خواست او هیچ‌ امری انجام نمیگیرد.

و اوست که میتواند همه مشکلات را حل کند انسان مؤمن وقتی در میان امواج گرفتاری ها محاصره میشود با تکیه بر قدرت خدای بی نیاز دست دعا و چشم امید به سوی او دراز میکند و او را به یاری میطلبد امام سجاد در این دعا به ما می آموزد که؛ چگونه در ناملایمات به خدای خود پناه ببریم و تنها به او تکیه کنیم.
در محضر صحیفه: دعای هفتم ۱   خداوندا من این واقعیت را با عمق قلب خود لمس کرده ام که: جهان از توست انسان از توست حرکات منظم موجودات از توست و تو آفرینش مرا، با درد و غم و سختی و ابتلا، بنا نهادی «لَقَد خَلَقْنَا الاِنْسانَ فیٖ کَبَد» و این رنجها و سختیها را، پلکان ترقی من، قرار دادی و میدانم که کلید حل تمام این رنجها و سختیها به دست توست. پس خالصانه تو را میخوانم آنچنان که امام زین العابدین به من آموخته است.

دعای هفتم - فراز اول  ۲
یا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَکٰارِه ای خدایی که گره های ناگواریها به دست تو باز میشود. من خدایی دارم که گره های دشوار زندگیم و پیچیدگی کارهایم، فقط بوسیله او رفع میشود. پس ای خدای من عقده ها و گره های روحی ام، آنچنان پیچیده شده است که به دست هیچ کس، باز نمیشود و نظم زندگی ام به دلیل مشکلات، آنچنان به هم ریخته است که هیچ کس و هیچ چیز نمی تواند، آن را سامان دهد. و این تنها تو هستی که گره های کور را به آسانی باز میکنی؛ و این تو هستی که میدانی بندگان مبتلا و گرفتارت را چگونه سامان دهی. خداوندا کلید همه اسرار گره خورده عالم به دست توست. و همه چیز بر تو آسان است.
دعای هفتم - فراز اول ۳
و یٰا مَنْ یُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّداٰئِد و ای خدایی که تیزی شدائد به دست تو شکسته میشود. و یٰا مَنْ یُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ اِلیٰ رَوْحِ الْفَرَج و ای خدایی که برای خارج شدن از غم و اندوه و باز شدن گره های مشکلات به او التماس میشود. ای خدا سختیها برّنده هستند؛ و من ضعیف و ناتوان؛ زود میشکنم و بریده میشوم خداوندا نگذار برندگی شدائد مرا بشکند.

خدایا نه تنها گشایش هر در بسته ای به دست توست؛ شکنندگی مصائب و تیز بودن آنان نیز فقط در برابر قدرت تو کند میگردد. و عبور من از کنار زندگی و سختیهای آن بدون هیچ اصطکاک و فرو ریختن روحم؛ فقط با پشتیبانی تو میسر است. خدای من میدانم و مطمئن هستم که خروج از وادی غم، فقط بوسیله امید به کرم، مهربانی و رحمت تو امکان پذیر است. و تو میدانی که یأس و ناامیدی در واژه کلماتم، جایی ندارد؛ تا آن زمان که قلب من به امید لطف و مهربانی خدای بزرگم میتپد.